SSWZ

Cortenbergh Vlaams… nog even

Onlangs was ik op zoek naar mondvoorraad voor tijdens een lange autorit naar het Zuiden. Zo belandde ik in Kortenberg bij “René en Jo”, een slagerszaak die ook broodjes ‘doet’.

Er was nog één koppel voor me en de wachttijd die dat meebracht, werd een… laten we het “ervaring” noemen.

Het ging om een ouder Franstalig paar dat duidelijk pas recent gekozen had voor een levensherfst in een rustige residentiële wijk in een Vlaamse gemeente niet te ver van Brussel. Typisch, bijna klassiek, ware het niet dat Monsieur de taal van Conscience redelijk tot goed beheerste en er zelfs mee uitpakte door zijn bestelling in het Nederlands te plaatsen.

Respect.

Helaas zag de beenhouwer dat net even anders. “Klant is koning”, dacht de middenstander in hem en dus plooide hij zich in een pijnlijke kramp om zijn beste Frans boven te halen. Meer dan wat krakkemikkig gewauwel kwam er niet uit, maar dat volstond om Madame – die enkel het Molières machtig bleek – geil te doen kirren “qu’elle se sentait déjà plus à l’aise ice”.

Proficiat, René, voor je persoonlijke niet te onderschatten bijdrage aan het verder uitdeinen van de smerige olievlek die de Francofonie écht wel is. Die welwillende meneer zal allicht nog een paar maal zijn Nederlands bovenhalen, maar aldra voert zijn vrouw het hoge Franse woord. Nog wat later wordt het door deze mensen als vanzelfsprekend ervaren dat zij bij jullie in hun eigen taal bediend worden. Binnen de kortste keren gaan ze dit in andere winkels in Kortenberg proberen… en geloof me vrij: hun spelletje gaat lukken… tenzij jullie als middenstanders mekaar wijsmaken dat het ook anders kan.

Bedenk altijd dat – mocht je zelf ooit naar ‘de Walen’ of een ander buitenland verhuizen – je daar honger zou lijden mocht je in ‘t Vlaams aan eten willen geraken…

een wonder is geschied in woluwe

Na mijn uitval van gisteren – over de onveilige toestand hier in de straat rond twee ‘gasputten’ – was ik weinig optimistisch over het verdere verloop van de affaire. Veel hoop op gunstig gevolg had ik niet.

Groot was dan ook mijn verbazing toen ik vanochtend uit het raam keek en merkte dat één en ander op miraculeuze wijze – letterlijk – rechtgezet was. Helemaal veilig is de toestand zeker nog niet, maar je kan nu toch al niet meer in de putten rijden zonder eerst een plastic paaltje te raken en met wat geluk wordt je tuimelperte wat afgeremd door het oranje lint er omheen.

Was het Megamindy, of Bob de Bouwer, of gewoon een buur die het niet meer kon aanzien en op risico van eigen lijf en leden op zoek ging naar een restje burgerzin en zelf de opgraving verrichtte? Of zou de vijand meelezen, waarna mijn schrijfsel in één of andere juiste mailbox op een juiste plaats belandde? Dit zou geen primeur zijn, maar ik sluit deze optie niet uit.

Laten we er in een vlaag van goedgelovigheid uit gaan van deze laatste optie. Misschien “hört Feind auch heute mit”.

In dat geval weet ik nog wel wat werk aan de winkel, mocht ons gemeentebestuur de leefbaarheid van de woonwijken écht hoog in het vaandel dragen.

• de bouwwerf aan de hoek van de Leuvensesteenweg met de Everestraat - en vooral de signalisatie van de gewijzigde verkeerssituatie – is “an accident waiting to happen”.
• bij uitbreiding geldt voorgaande opmerking voor de hele Leuvensesteenweg
• de voetpaden langs de hele Everestraat kunnen misschien verhuurd worden aan Defensie: een modelvoorbeeld van een hindernissenpiste
• tip in verband met het parkeerbeleid: neem ook eens een kijkje in de straten waar géén aangepast reglement geldt. Op het voetpad of op andere manieren foutparkeren lijkt soms eerder regel dan uitzondering
• kruispunt Woluwelaan/Van Damstraat: probeer misschien zelf eens te voet of met de fiets de Woluwelaan over te steken. Dan ervaar je aan den lijve de nood aan een ernstige signalisatie
• en natuurlijk het stokpaardje van het sluipverkeer: doe er aub iets aan, want het aantal gevallen van verkeersagressie neemt zienderogen toe, de bijna-ongevallen eveneens.

busje zoekt chauffeur(s)

GOCAPS EXPRESS kent af en toe druktepieken. Te onregelmatig om een voltijdse kracht aan te werven, maar te mooi om te laten liggen. Bovendien vinden wij het jammer om op die momenten onze trouwe klanten teleur te moeten stellen.

Daarom zijn wij op zoek naar chauffeurs om af en toe eens een dag in te springen.

Welke eisen stellen wij aan kandidaten voor deze leuke bijverdienste?

• minstens 20 jaar
• B-rijbewijs (mét ‘vitessen’), met een minimum aan ervaring
• wonen in (de buurt van) Zaventem
• Nederlandstalig, met noties Frans
• stipt, ordentelijk, verantwoordelijk, flexibel, punctueel
• klantvriendelijk, eerlijk, correct

Het gaat dus NIET om een vaste betrekking, we bieden zelfs geen vooruitzicht op een permanente job, noch op een minimum aantal uren. 

Het aanbod is een mooie bijverdienste voor gepensioneerden, renteniers, studenten en drop-outs die af en toe – regelmatig of niet – een (paar) dag(en) vrij zijn …

Reageren kan per e-mail of middels een privé-bericht op Facebook.

Kijk vooral vooraf eens op www.gocaps.biz , zodat je weet waar je aan begint.

arm zaventem

De vaudeville rond de verdwenen gasleiding in onze straat blijft duren. Maar nu is er niks grappigs meer aan. Al ruim een maand ligt de straat namelijk aan weerszijden open.

Ik heb begrip voor wegen- en andere infrastructuurwerken, maar het moet wat redelijk blijven. Wij vonden het al onbegrijpelijk dat met de werken begonnen werd in volle vrieswinter, maar ja: misschien was de herstelling ineens dringend geworden. Niets daarvan: er is al weken nulkommaniks actie op de werft e merken.

Het enige wat beweegt, is de signalisatie, voor zover daar al sprake van is. Ik laat de beelden graag voor zich spreken.

Noem mij een zieke geest, maar weet je dat ik bijna begin te hopen dat hier vannacht een serieus ongeval gebeurt. Daar is echt niet veel voor nodig, geloof me. Ik zie trouwens net dat er weer nachtvorst verwacht wordt, en later deze week zelfs sneeuw. De vorige weken was het regelmatig al heel erg “close but no cigar”.

Stel je voor: twee nachtelijke promillerijders die respectievelijk van de voetbal- en de tenniskantine komen, een beetje te snel, een vergeten voorrang van rechts, crash boom bang de dieperik in, boenk op de blootliggende gasleiding.

Of nog beter: net na schooltijd, de buurvrouw met kinderkoets en twee uitgelaten jongetjes, een taxi die veel te snel door de woonwijk sluipt om de file te ontlopen, ….

Ik weet dat de schuld voor dit schandaal bij de gasmaatschappij ligt, of bij de beheerder van het gasnetwerk. En toch verwijt ik “de gemeente” dat ze hier niet ingrijpt. Dat deze gevaarlijke situatie blijft aanhouden durf ik op rekening schrijven van de stilaan legendarische lakse traagheid waarmee het gemeentebestuur met dit soort toestanden omgaat.

Mij maak je niet wijs dat je hier als lokaal bestuur niet tegen kàn. De politie rijdt hier regelmatig door de straat: die moeten toch oog hebben voor onveilige toestanden op hun grondgebied. Die ze dan kunnen melden of waarover ze een proces-verbaal maken. Waarna de verantwoordelijke voor de wantoestand kan aangemaand worden om maatregelen te treffen.

“Ziende blind zijn of tenminste kunnen doen alsof” is blijkbaar één van de kwalificaties waarover je als kandidaat-flik moet beschikken om in Zaventem aan de slag te kunnen. Ofwel ligt het aan de instructies die de pakkemannen krijgen. Die krijgen ze natuurlijk van hun oversten. En dan kom je natuurlijk al gauw bij de lokale politiek terecht. En wie is daar verantwoordelijk voor de politie? ‘t Zal toch de burgemeester niet zijn, zeker…