…zijn de volgende gemeenteraadsverkiezingen alweer achter de rug. Op zondag 14 oktober 2012 mogen wij als brave burgers andermaal onze stem laten horen, deze keer in verband met de toekomst van het gemeentebeleid.
Tijd om wakker te worden uit mijn veel te lange zomerslaap, waarvoor ik me bij deze oprecht wens te verontschuldigen.
Tijd om terug wat stokken te gooien in het hoenderhok van de lokale politiek, om beleidsmensen wakker te schudden en aandacht te vragen voor de hoop werk die nog aan de winkel is. De focus zal hierbij natuurlijk liggen op de lange “to do”-lijst voor mijn eigen deelgemeente. Ik sta namelijk duidelijk niet alleen met mijn overtuiging dat Sint-Stevens-Woluwe nogal stiefmoederlijk wordt behandeld. Toch is het niet de bedoeling om met oogkleppen rond te lopen en blind te zijn voor toestanden in de rest van onze luchthavengemeente.
Natuurlijk zal mijn stokpaardje (mobiliteit en aanverwanten) nooit ver weg zijn, maar ook over (on)veiligheid, openbare werken, jeugd- en sportbeleid en zoveel meer is hel laatste woord nog lang niet gezegd…
Overigens hoop ik op een actieve inbreng van mijn lezerspubliek. Ik zie, hoor, ruik en voel zelf natuurlijk wel één en ander van wat leeft in het dorp, maar ik ben me er heel erg van bewust dat minstens evenveel me totaal ontgaat. Dus: laat alstublieft weten wat er scheelt met Woluwe…
In 2006 was ik zelf nog actief in de lokale politiek. Dat is nu helemaal anders: van een partijkaart is bijvoorbeeld geen sprake meer. Schrik voor politieke recuperatie van mijnentwege is dus nergens voor nodig, wantrouwen in die zin is ongegrond. Mocht enige partijpolitieke microbe de komende pakweg achttien maanden alsnog de kop opsteken, dan laat ik dat hier meteen weten, beloofd. Maar die kans is echt klein, wegens nogal gedegouteerd uit mijn vorig avontuur gekomen…
Ik ben er trouwens van overtuigd dat het hoog tijd is dat de lokale bobo’s in naam van het algemeen belang hun partij-ego’s aan de kant schuiven. Zaventem ligt namelijk in de frontlijn van de megalomane francofone “territorial pissings”. Om die olievlek der verfransing enigszins in te dammen – mocht dat überhaupt nog mogelijk zijn – denk ik dat het niet onverstandig is om een Vlaamse eenheidslijst te maken. Het zou al te gek zijn om energie te verspillen aan partijpolitieke spelletjes.
Echt optimistisch ben ik wat dat betreft niet: we kennen onze (wan)beleidsmakende pappenheimers.
Dus, vanaf de volgende dagen, op dit weblog: volop ideetjes voor wie bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen wil scoren… Men zegge het voort!
Reacties