SSWZ

beton beweegt te Everestraat

Een maand of twee geleden kregen wij een brief in de bus waarin de zware jongens van transportbedrijf Van Egdom voorbaat hun excuses aanboden voor de te verwachten overlast die gepaard zou gaan met het nachtelijk uitzonderlijk vervoer van nieuwe tramstellen. Het traject zou vanaf de Leuvensesteenweg via de Everestraat langs het Elisabethkwartier richting stelplaats in Haren gaan.

Sympathiek van deze transporteur. Lovenswaardig initiatief, die brief. Kunnen velen een voorbeeld aan nemen.

Voor dit project moesten de betonblokken die de Everestraat afsluiten uit de weg worden gezet. Tijdelijk. Maar, “tijdelijk” is een rekbaar begrip. Anderhalve maand na datum is de toestand nog niet hersteld.

De blokken liggen weliswaar niet meer echt aan de kant, maar dat is geheel te danken of wijten aan buurtbewoners. Het gerucht van de nieuwe sluiproute die ontstond door dit maasje in het net, deed vliegensvlug de ronde. Mensen uit de straat wilden dit sluipverkeer in de kiem smoren voor het te erg werd. Ze sleurden op weinig orthodoxe wijze het beton in de doorgang. Hetgeen al leidde tot heftige discussies en dreigementen toe. Soms raken de gemoederen echt verhit, waarbij het een wonder mag heten dat er de getoonde agressie nog nooit tot geweld escaleerde.

Wie trekt deze scheve situatie terug recht? Is duidelijk de taak van de gemeentediensten, toch. En dat deze niet op de hoogte zouden zijn, valt moeilijk te geloven. Daarvoor staat de politie net iets te vaak ter plaatse te blinken, van ver zichtbaar opdat potentiële overtreders zich zeker niet zouden laten betrappen. Tenzij er geen communicatie tussen politie en gemeentebestuur bestaat, natuurlijk…

Overigens valt over de Everestraat nog wel één en ander te vertellen. Later…

Leefbaar Woluwe

Het adjectief “leefbaar” heeft - sinds Pim Fortuyn daar bij onze noorderburen zowat een decennium geleden mee liep te zwaaien – een wat vervelende bijklank gekregen. Sedertdien wordt het bijna voortdurend geassocieerd met rechts en al het slechte dat men zich daarbij zou kunnen indenken. Wie het uitspreekt is al bij voorbaat verbrand en wordt gestigmatiseerd…

Jammer, maar dat vieze woord zal hier nog vaker klinken.

Hoe leefbaar is ons dorp, Sint-Stevens-Woluwe, – en bij uitbreiding Zaventem - nog?

Ik had van het antwoord op die vraag graag een goed-nieuwsshow gemaakt, maar de realiteit maakt dat moeilijk.

Ik zou het over veiligheid en vuiligheid kunnen hebben, over inbraak en afbraak. voetpad en voetbal, cultuur en spitsuur, verfransing en verloedering,… Stof genoeg in elk geval om een paar klavieren aan te verslijten. Materiaal genoeg om de plaatselijke beleidsmakers met hun neus op de feiten te drukken. Want alle oproepen tot burgerzin door onze burgervader ten spijt is en blijft het de verantwoordelijkheid van het lokale bestuur om haar gemeente leefbaar te maken en houden voor de inwoners.

Niemand kan nog ontkennen dat “een potteke vet” niet zal volstaan om Zaventem vlotter te doen draaien. Iedereen beseft dat een serieuze nieuwe wind nodig is om de gemeente de goeie kant uit te krijgen. Met steentjes gooien helpt niet meer, dus zal er af en toe al eens een bloempot gekeild worden….

Tips zijn welkom. Discretie wordt gegarandeerd…

binnen twee jaar…

…zijn de volgende gemeenteraadsverkiezingen alweer achter de rug. Op zondag 14 oktober 2012 mogen wij als brave burgers andermaal onze stem laten horen, deze keer in verband met de toekomst van het gemeentebeleid.

Tijd om wakker te worden uit mijn veel te lange zomerslaap, waarvoor ik me bij deze oprecht wens te verontschuldigen.

Tijd om terug wat stokken te gooien in het hoenderhok van de lokale politiek, om beleidsmensen wakker te schudden en aandacht te vragen voor de hoop werk die nog aan de winkel is. De focus zal hierbij natuurlijk liggen op de lange “to do”-lijst voor mijn eigen deelgemeente. Ik sta namelijk duidelijk niet alleen met mijn overtuiging dat Sint-Stevens-Woluwe nogal stiefmoederlijk wordt behandeld. Toch is het niet de bedoeling om met oogkleppen rond te lopen en blind te zijn voor toestanden in de rest van onze luchthavengemeente.

Natuurlijk zal mijn stokpaardje (mobiliteit en aanverwanten) nooit ver weg zijn, maar ook over (on)veiligheid, openbare werken, jeugd- en sportbeleid en zoveel meer is hel laatste woord nog lang niet gezegd…

Overigens hoop ik op een actieve inbreng van mijn lezerspubliek. Ik zie, hoor, ruik en voel zelf natuurlijk wel één en ander van wat leeft in het dorp, maar ik ben me er heel erg van bewust dat minstens evenveel me totaal ontgaat. Dus: laat alstublieft weten wat er scheelt met Woluwe…

In 2006 was ik zelf nog actief in de lokale politiek. Dat is nu helemaal anders: van een partijkaart is bijvoorbeeld geen sprake meer. Schrik voor politieke recuperatie van mijnentwege is dus nergens voor nodig, wantrouwen in die zin is ongegrond. Mocht enige partijpolitieke microbe de komende pakweg achttien maanden alsnog de kop opsteken, dan laat ik dat hier meteen weten, beloofd. Maar die kans is echt klein, wegens nogal gedegouteerd uit mijn vorig avontuur gekomen…

Ik ben er trouwens van overtuigd dat het hoog tijd is dat de lokale bobo’s in naam van het algemeen belang hun partij-ego’s aan de kant schuiven. Zaventem ligt namelijk in de frontlijn van de megalomane francofone “territorial pissings”. Om die olievlek der verfransing enigszins in te dammen – mocht dat überhaupt nog mogelijk zijn – denk ik dat het niet onverstandig is om een Vlaamse eenheidslijst te maken. Het zou al te gek zijn om energie te verspillen aan partijpolitieke spelletjes.

Echt optimistisch ben ik wat dat betreft niet: we kennen onze (wan)beleidsmakende pappenheimers.

Dus, vanaf de volgende dagen, op dit weblog: volop ideetjes voor wie bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen wil scoren… Men zegge het voort!