SSWZ is een spin-off van XYG.
XYG wordt door een steeds ruimer publiek in alle hoeken van het (buiten)land gelezen. Hoewel niemand nog twijfelt aan het algemeen belang en het grensoverschrijdend wereldverbeterende karakter van alle bijdragen, vindt schrijver dezes het weinig opportuun om iedereen om de haverklap met plaatselijk nieuws om de oren te slaan.
Vandaar dit initiatief: een weblog over en voor S(int-)S(tevens-)W(oluwe) (&)Z(aventem).
Koetjes en kalfjes, faits-divers, nieuws, nieuwtjes en roddels. Regelmatig een stok in het hoenderhok van het lokale beleid en dus ineens ook één achter de deur voor wie niet horen wil.
Wat drijft iemand tot zoveel waanzin?
In een vroeger leven was ik een jaar of zeven lokaal politiek actief. Om niet zomaar langs de zijlijn te blijven zitten toekijken, maar echt bij te dragen aan de leefbaarheid van mijn gemeente in het algemeen, mijn dorp in het bijzonder. Ik koos heel bewust voor de socialisten: een andere optie zag ik niet.
Dat liedje duurde niet lang, om een paar redenen.
Eerst was er het juk van het blauwe bestuursbetonblok, waar wij als schoothondjes aan het handje van de burgemeester moesten meelopen. Lot dat zelfs zijn partijgenoten in het gemeentebestuur lijdzaam moesten (en moeten) ondergaan. Van enige noemenswaardige inbreng in het beleid was amper sprake.
Gaandeweg vervreemdde ik van de weg die sp.a bewandelde. Van het afdelingsbestuur en hun mandatarissen geen kwaad woord. Behalve dan dat ze blijkbaar niet beseffen dat ze dringend werk moeten maken van informatie naar hun achterban. Maar ik had en heb serieuze bedenkingen bij hoe het er op de hogere échelons aan toe ging. Die soap is gekend.
Terug naar de zijlijn dus. Nu echter met een missie.
Ik kijk en luister naar de dingen, denk daarover na, en vorm mij een gedacht. “Mijn gedacht” gaat bloggewijs de wereld in, voor iedereen te grabbel. Af en toe – soms geforceerd – komt een post op een handige plek terecht. Wie er iets mee kan, doet maar. Hopelijk wordt één en ander opgepikt “tot welzijn van het algemeen belang”.
Naïef? Misschien. Maar ‘Feind hört mit’ – weet ik al een tijdje – en er wordt al eens gesakkerd over “wat hij nu weer geschreven heeft”.
Reacties