xyg - mijn gedacht

MediaTraining - niet doen, Chokri

De Heer Evert van Wijk schreef op zijn blog iets dat me boos maakte: http://www.express.be/joker/nl/platdujour/10-dagen-na-de-ramp-op-pukkelpop-waarom-belgen-geen-kritische-vragen-stellen/151406.htm

En dan moet mijn klavier dat uitzweten:

Meneer Van Wijk, of Evert voor de vrienden, toch...
Ik vind uw tekstje een beetje zielig.

Eigenlijk zou ik aan een gladjanus als jij - mijn "u" verdien je niet - liefst geen woorden vuil maken, maar ik ben net iets te veel betrokken partij om dit zomaar te laten overwaaien. Ik wil mensen vooral afraden om hun ziel aan praatjesmakers als jezelf te verkopen.

Een mens stapt best voorbereid in de arena - dat weet je uit je eigen business, toch. Dus ben ik vooraf eens op je website gaan kijken (mediatraining.be).

Man, wat ben ik blij dat de "Pukkel-CEO" bij jou nog geen training volgde!

Ik lees op je site rare dingen:

• dat mensen bij jullie leren "hoe [ze] in goede balans tussen empathie en assertiviteit de regie houd[en] over [hun] verhaal, hoe [ze] omgaa[n] met de psychologie van de journalist, hoe [ze] vraagvalkuilen herken[nen] en er vervolgens effectief mee omgaa[n], hoe [ze] kortom in staat [zijn] om ook bij minder plezierige gebeurtenissen [hun] imagobelangen zo goed mogelijk te behartigen."

Evert, jongen: ik denk dat je gewoon jaloers bent dat Chokri alom op solidariteit, steun en sympathie kan rekenen, PRECIES OMDAT hij tegen zowat al je regeltjes 'zondigde', net omdat hij zich zwak durfde opstellen, zonder grote bek, waarbij imagobelangen wel de minste van zijn zorgen waren...

• "Wij ontwikkelen voor u, ook als er (nog) geen vuiltje aan de lucht is, crisiscommunicatieplannen voor het geval dat...
  Maar stel nu dat u niet voorbereid bent? Dan helpen wij u om zo kalm en gestructureerd mogelijk op de crisis te reageren. "

Zo emotieloos mogelijk dus, liefst in strak pak onder de juiste belichting, met een professionele powerpoint en al zeker niet ongekamd in Pukkeljack. Doe mij maar zoals Chokri het deed.

• "Wij vertrekken daarbij altijd vanuit de eigen persoonlijkheid. Nooit zullen we proberen om van een saaie politicus een tweede Urbanus of een swingende casanova te maken. Ieder mens heeft sterke en minder sterke kanten. De sterke zullen we uitvergroten en de minder sterke zullen we helpen wegmasseren."

Wel, Meneertje Mediatrainer: als in de Pukkelcrisis al iets uitvergroot werd, was het de menselijke kant van het verhaal. En als er iets absoluut niet diende weggemasseerd, dan was het precies dàt. Als jouw soort dat bij de "minder sterke" kanten rekent, dan graag.

Als je onder "kritische journalistiek" verstaat "zo snel mogelijk een zondebok vinden om die met zoveel mogelijk pek en veren in te smeren", dan kan je beter op de koffie bij je vriendjes aan de Reyerslaan. Daar werd aanvankelijk meer met het woord "chaos" gegooid dan er tijdens de Pukkelravage hagelbollen in ons gezicht vlogen. Toen bleek dat er in het hele land meer sympathie was voor de media die iets minder eenzijdig berichtten, werd de toon in de ivoren VRT-toren ook wat milder. Hetgeen allicht niet volgens de regels is die ze uit jouw boekjes kennen.

Niet dat ik ooit mediatraining nodig denk te hebben, maar weet dat ik voor geen geld ooit iemand naar jouw bedrijf zal doorsturen...

PP11

Op donderdag 18 augustus om 18:13 postte ik volgende status op Facebook: "straf dat het wachten was op Ouwe Skunk om de jonge wei in gang te krijgen, ondanks de dikke druppels"

Een paar minuten later kleurde de hel donkergrauwgroen, werd Skin letterlijk de backline ingeblazen, hing de frontrij Vari*Lites vervaarlijk te slingeren en kregen we in de frontstage van "ons" hoofdpodium hagelpingpongballen quasi horizontaal in ons gezicht gesmeten.

Hierop maanden we het publiek aan om te gaan zitten en vooral op hun plekje te blijven. Dat lukte min of meer, waardoor de "Main Site" al gauw de rustigste en veiligste festivalweide werd, terwijl de zondvloed op de rest van het Pukkelpopterrein op geen kwartier tijd een ware ravage had aangericht.

De rest van het verhaal is gekend... YouTube beleeft hoogdagen, ook hier ten huize Blaat & Nancy...

's Anderendaags werd met opruimen en afbouw begonnen.

Ikzelf zoals de voorgaande vier weken in de cocon van mijn heftruck, met alle tijd van de wereld om na te denken over wat gebeurde en één en ander te plaatsen. Relativeren - normaal mijn sterkste kant, soms tot in het absurde toe - viel aanvankelijk verdomd tegen. Leek zelfs bijna misplaatst wanneer ik in alle hoeken van het terrein jonge gasten hun klusjes zag klaren, meestal als geslagen honden. Met telkens weer die confrontatie wanneer ze langs een verwrongen stuk ijzer liepen, een verloren gewaaid tentzeil, een omgevallen boom, de plek waar twee mensen stierven die velen onder hen persoonlijk kenden ...

Gelukkig waren ze nog een week samen aan de slag, met altijd wel iemand in de buurt om letterlijk of figuurlijk te knuffelen.

De echte test komt er allicht na vandaag pas. Terug thuis. Bij ouders waarvan ze niet beseffen wat die zelf vorige week donderdag meemaakten wanneer ze het slechte nieuws live op teevee vernamen. Bij familie die wel wil maar niet kan begrijpen wat door de hoofden van hun kinderen spookt. Bij leraars en studiegenoten die het niet zo maar kunnen vatten...

Ik hou niet van slotmomenten en afscheidsfeestjes. Maar gisteravond trok ik toch met overtuiging terug naar de Pukkelwei... en zag dat het goed was. Er werd heel veel geklonken "op de toekomst". Nadat het ijs was gebroken werd het een gezellige boel van lachen, drinken, frietje steken en gezellige babbels.

Bij elke afscheidsknuffel klonk het vol overtuiging: "TOT VOLGEND JAAR!" Want één ding was voor iedereen duidelijk: Pukkelpop moet blijven! Een tent krijg je misschien vlot omgeblazen, maar een goed festival gaat niet zomaar door de knieën. Godverdomme nee!

TOT #PP12 !

test

#koerier @gocapsexpress

Ik ben een tijdje geleden verzeild geraakt in een Twitter-community van koeriers. Achter hashtags als #koerier , #vrachtaanbod , #meenemer , en nog één en ander wemelt een groeiende groep van momenteel pakweg 300, 400 Nederlandse koeriers. De meeste #koeriers op dit forum zijn ZZP-ers en MKB-ers (voor de Vlaamse vrienden: 'zelfstandigen' en 'kmo's') met ook een aantal planners van grotere transportbedrijven ertussen.  Om één of andere duistere reden ben ik - op een paar uitzonderingen na - zowat de enige Vlaming op dit platform.

De ware handelsgeest van de VOC indachtig, ontdekten onze Noorderbuurse vrienden al gauw het zakelijke potentieel van dit moderne medium. En dus werd #koerier een soort marktplaats waar volop gemarchandeerd wordt. Wie laadruimte over heeft, gooit dat in de groep. Wie vracht te veel heeft, biedt die te koop aan. Nobel gegeven: enerzijds is het een middel om meer omzet te genereren, anderzijds worden een hoop minder lege kilometers gereden, wat dan weer het milieu ten goede komt. 

Zoals dat in de transportwereld gaat, worden daar ook stilstaand nogal wat kilometers gereden. Vroeger speelde dit fenomeen zich vooral af in luidruchtige eetzalen en aan de togen van wegrestaurants. Tegenwoordig is de cybersnelweg de plaats van ontmoeting.

Soms regeert Koning Voetbal, heel af en toe gaat het over politiek, ook televisieprogramma's worden gretig door de mangel gehaald...

Meestal echter gaat het over "prijzen":

• "Wat vind jij een goede/eerlijke/correcte prijs?"
• "Hoeveel vraag je voor een #meenemer? Hoeveel voor een #spoedrit?
• "Wat is jouw minimum voor een stadsrit / wachttijd / extra adres?"

Je kent die discussies:

• Ieder heeft zijn eigen grote gelijk.
• grote woorden als "vrije markt" en "dumping" zijn nooit ver weg.
• Europa, richtprijzen, concurrentie, ... je kent dat werk...

Ik ervaar het een beetje als een vicieuze spiraal, of een self-fulfilling prophecy:

• een koerier bepaalt een prijs waarvan hij denkt te kunnen leven, liefst met nog wat overschot. Laten we zeggen: een halve euro per gereden kilometer. De rit heen en terug is 400 kilometer lang, dus... 200 euro in the pocket.
• hij komt op Twitter een mooi vrachtaanbod tegen, waardoor hij niet leeg terug naar huis moet en bovendien amper moet omrijden. Deal met de aanbieder: 80 euro. Komt hij op 280 euro voor 420 km. Zo haalt hij een kilometerprijs van bijna 67 cent.
• lijkt hem een interessant tijdverdrijf en hij gaat met marges spelen en gokken op meevallers van #meenemers en #retours. Dat werkt zo goed, met die extra's, dat hij zijn eigen, vaste kilometerprijs kan laten zakken tot pakweg 40 cent.
• dit komt potentiële #klanten ter ore: die zijn ook niet #doof, #dom of #blind en durven ook al eens Twitteren....

Zo zakt de prijs en vervaagt de norm, en iedereen geeft iedereen de schuld. En ieder heeft zijn gelijk.

En ik ben er dan zo eentje die zich op de duur zelf schuldig zou gaan voelen.

Tien jaar geleden begon ik mijn SamedayNL-projectje. Voordien reed ik vaak naar NL in onderaanneming voor één van de grote integratoren. Klanten klaagden voortdurend over de hoge prijs die ze moesten betalen, beseffend dat die voor een groot deel bepaald werd door wat "het instituut" kostte, met kantoren en planners en managementstructuren en vliegtuigen en the whole shebang... Tegelijk besefte ik dat er heel wat heen en weer wordt gereden tussen de Lage Landen.

Dus dacht ik: ik bied een voordelig standaardtarief aan, waarbij ik er van uit ga dat ik dagelijks twee, drie, vier ritten kan combineren. Met een vaste vertrektijd naar een vaste regio. Iedereen tevreden: ik kwam uit bij een bovengemiddelde kilometerprijs, terwijl de klant met 100 euro net heel voordelig gediend is.

In geen tijd werkte mijn systeem. Wie dacht dat met combi's geen goeie service kan worden gegarandeerd, die toon ik met graagte mijn middelvinger... en mijn klantenbestand: dat zit vol bedrijven uit de media- en televisiewereld, die mij met plezier hun duurste camera- en ander audio-visueel materiaal toevertrouwen. En die ook met plezier iets méér betalen voor ritten die níet binnen mijn standaardsysteem vallen.

Dus, beste Twittervolgers, ik laat me geen schuldgevoel aanpraten omdat ik toevallig een goed idee had. In prijsdiscussies zal ik me dus niet meer mengen. Misschien is het verstandiger om meer over Stramme Maxen en BigMacs te discussiëren. Tenslotte blijven we allemaal  concullega's met elk hun eigen verhaal. Een gezellig zootje ongeregeld dat dagelijks uit vrije wil de wegen trotseert.

Live and let live, zullen we maar zeggen.

En dus ja: ik rij elke dag vanuit Brussel richting Randstad. Als ik in die zin iets voor iemand kan betekenen, even goede vrienden.

Qatar: failliet van WK als exponent van voetbal als volkssport

Val niet van je stoel, maar ik vind het jammer dat onze Lage Landen naast het WK2018 grijpen.

Niet dat ik het hoog op heb met Koning Voetbal: ik vind dat deze sport veel te veel aandacht krijgt voor wat ze voorstelt. En dat er - bijvoorbeeld bij de openbare omroep - pijnlijk weinig aandacht en energie gaat naar 'kleinere' sporten.

Maar het binnenhalen van het Wereldkampioenschap zou één en ander in een stroomversnelling hebben gebracht qua infrastructuurwerken en mobiliteit en van die dingen. En - insh'allah - zou het mij allicht geen windeieren hebben gelegd op professioneel vlak. Nondedju dus! Pech...

Dat de keuze voor Rusland in 2018 niet alleen met louter sportieve zaken te maken had, daar ben ook ik van overtuigd. Allicht niet geheel toevallig koos VPRO Import de avond voordien voor de documentaire "Thieves by Law" van Alexander Gentelev, die een ontluisterend beeld schetst van de machtsverhoudingen in het moderne Rusland, waarin zware criminelen heel wat touwtjes in handen hebben. Maar kom, Rusland heeft nog enigszins een voetbalreputatie waarop het kan bogen om de keuze voor hun "bid" te verantwoorden. Laten we die beslissing dus met de mantel der liefde bedekken. Want de grens tussen lobbyist en omkoper zal overal wel aan de dunne kant zijn, zeker?

Qatar is nog een heel ander verhaal.

• Om te beginnen stelt deze voetbaldwerg zelfs naar Belgische normen niets voor.
• 11.000 km² voor nog geen miljoen inwoners: de architecten van de te bouwen voetbalstadions gaan goed moeten overleggen of ze bouwen in mekaars weg... Of misschien is dat net de bedoeling: een stadion of vier, vijf boven mekaar. Na het WK de vloeren tussen de verdiepingen uitslaan en je hebt... (vul zelf maar in, volgens je eigen fantasie.)
• Geld is geen probleem... behalve dan voor de gewone voetbalsupporter die graag een wedstrijd meepikt. Want je mag er donder op zeggen dat het een prestigeproject wordt in de lijn van het Formule1-gebeuren dat daar nu al een paar jaar grote sier maakt. Geld zoekt geld, en dus zal het gros van de tickets opgekocht worden door de bedrijfswereld. Met VIP-toestanden en -arrangementen in alle - behalve goedkope - soorten en gewichten. Fully airconditioned, natuurlijk, want zweetranden aan chique hemden zijn geen gezicht. In het zog hiervan zullen hotelprijzen nog verder de pan uitrijzen dan er nu al het geval is.
• Wie dacht dat het evenement een feest zal worden voor de lokale bevolking, komt ook bedrogen uit. Slechts 40% van de bevolking zijn echte Qatari. De rest (dus ruim een half miljoen) zijn immigranten, die naar het land werden en worden gelokt met valse beloften van rijkdom, maar uiteindelijk onder slechte voorwaarden het vuile werk mogen opknappen. Waar hebben we dat nog gehoord? Die toestand zal er niet op verbeteren, vrees ik.
• Graag wat meer achtergrondinfo: Wikipedia natuurlijk!

Op een aantal vlakken is het natuurlijk nog erg koffiedik kijken. Hoe gaat de wereld er tegen die tijd uitzien? Hoe liggen de internationale verhoudingen tegen die tijd? Wat krijgen we op technologisch vlak nog allemaal te verwerken?  En wat moeten we ons bij het medialandschap voorstellen?

Veel vraagtekens, toch? We zien wel, zeker?

asielzoekers in noordstation moeten verhuizen

Ik ben beschaamd dat ik in dit land woon. En die schaamte kan je best plaatsvervangend noemen. Want ze hoort eigenlijk de dames en heren van de ontslagnemende regering toe.

Een klein jaar geleden stond het land op zijn kop omdat een hoop daklozen letterlijk in de winterse kou bleef staan. En nu blijkt dat ik eigenlijk gewoon een “copy & paste” zou kunnen plegen van mijn post van 17 december 2009: "Leterme weet van de kou" . NIETS is er dus veranderd op een bijna vol jaar tijd.

Alhoewel: helemaal waar is dat niet. Vorig jaar kon nog min of meer verdoezeld worden dat een groot deel van het probleem aan het falend asielbeleid te wijten was. Tegen een backdrop van kerstsfeer en daarmee gepaard gaande sfeer van goede wil, raakte de Heer Leterme, Y. weg met een schrijnend schijnheilige schaamteloze oproep tot burgerzin: “haal een dakloze uit de kou”.

Dat hun asielbeleid niet deugt, is ondertussen wel voor de hevigste aanhanger duidelijk, zeker? Een totaal gebrek aan daadkracht, waardoor procedures een eeuwigheid duren, mensen jaren aan het lijntje worden gehouden en de hele tijd in het ongewisse blijven over hun toekomst. Eén en ander heeft als gevolg dat België nog steeds een – overigens weer toenemend – aantal fortuinzoekers te verwerken krijgt. Die hier volgens de wet recht op onderdak en verzorging hebben.

Wedden dat we deze keer het excuus krijgen dat de ontslagnemende regering van lopende zaken in deze geen initiatieven kan nemen. Dubbel fout!

Ten eerste heeft die regering sedert vorige winter tot aan de verkiezingen nog een half jaar tijd gehad om aan dit dringende probleem iets te doen. Van gebrek aan daadkracht gesproken!

Ten tweede gaat het hier letterlijk over leven en dood, een noodsituatie, een menselijke ramp, die je als rechtschapen beleidsmens niet aan je kan laten voorbij gaan. Onlangs bij het gaslek in Holsbeek en tijdens de overstromingen overal te lande, werden mensen geëvacueerd en kregen ze onderdak. Voor asielzoekers kan dit niet…

Terwijl er talloze kazernes leeg staan, en bedrijfshallen, en expozalen… die allemaal in een mum van tijd en met relatief weinig kosten kunnen worden omgetoverd tot noodverblijven voor mensen die onderdak zoeken. Waar zit Crembo, die anders zo staat te springen om de mensen van Aghanistan ter hulp te snellen. Welnu Pieterman: aan het Noordstation liggen er 15 in de kou, te wachten op hulp. Niet van een F16 of M16. Gewoon een open deur, een matras, een Thermobil en een paar ToiTois… en ze kunnen de winter door.

Ik ben eens gaan opzoeken wie we in deze op het hoogste niveau allemaal met de vinger kunnen wijzen:

Bron: http://www.belgium.be/nl/over_belgie/overheid/federale_overheid/federale_regering/samenstelling_regering/

• De heer Yves Leterme
  Eerste Minister, belast met de Coördinatie van het Migratie- en asielbeleid
• Mevrouw Laurette Onkelinx
  Vice-Eerste Minister en Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Maatschappelijke Integratie
• Mevrouw Joëlle Milquet
  Vice-Eerste Minister en Minister van Werk en Gelijke Kansen, belast met het Migratie- en asielbeleid
• De heer Pieter De Crem
  Minister van Landsverdediging
• Mevrouw Annemie Turtelboom
  Minister van Binnenlandse Zaken
• De heer Melchior Wathelet
  Staatssecretaris voor Migratie-en asielbeleid, toegevoegd aan de Minister belast met Migratie- en asielbeleid, en wat de Coördinatie van het Migratie- en asielbeleid betreft, toegevoegd aan de Eerste Minister
• De heer Philippe Courard
  Staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie en Armoedebestrijding, toegevoegd aan de Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Maatschappelijke Integratie

Indrukwekkend lijstje, toch? Maar lang niet zo indrukwekkend als de ijzingwekkende stilte op die verschillende fronten.

goede reis?

Ik kom deze varkensrijders regelmatig tegen op Noorderbuurse en Vlaamse wegen. De eerste keer was ik er eentje voorbij eer ik goed en wel doorhad welke boodschap ik achterop de vrachtwagen gelezen had. Een beetje gobsmacked en niet goed wetend wat ik ervan moest denken, reed ik toen verder.

Natuurlijk zie ik de humor van de situatie in. En dat die grap aan de toog op bijval kan rekenen, lijkt me niet meer dan normaal. Maar om er nu dag na dag mee te koop te lopen, vind ik er een beetje over. Tenslotte gaat het om een niet te onderschatten dosis dierenleed op weg naar een brutaal einde in een slachthuis ergens in het Zuiden.

Bovendien wordt dit soort transport om verschillende redenen steeds meer in vraag gesteld. Naast het wrede karakter van deze martelgang wordt namelijk ook de weinig ecologische impact ervan in de schijnwerpers geplaatst.

Graag iets meer terughoudendheid dus, wat mij betreft.

dekentjesliedjes