Ik krijg al eens onder mijn voeten dat ik te negatief ben over de dingen. Daarom sluit ik het jaar in schoonheid af. Nàh!
« november 2008 | Hoofdmenu | januari 2009 »
octa+ sux
Wij gebruiken voor ons wagenparkje al een jaar of 5 niet-merkgebonden tankkaarten van Fortis. Makkelijk zat: je tankt binnen België waar je maar wil, kent op de duur de goedkoopste pompen op je weg en krijgt maandelijks 1 globale factuur die per domiciliëring automatisch betaald wordt. Niks geen administratieve rompslomp met briefjes en BTW-toestanden.
Vanmorgen bracht de postbode een brief van OCTA+. Bovenaan, in een kader, in rode hoofdletters, deze tekst: "UW HUIDIGE TANKKAART VERDWIJNT OP 31 DECEMBER 2008! " Wat verder staat er: "deze dienst, aangeboden door uw bank, wordt stopgezet."
De Heer Vincent Declerck van Marketing eindigt zijn betoog met "wij zien er al naar uit om u onder onze 10.000 klanten te rekenen."
Niet dus, 'geen neukende weg'!
Een telefoontje naar mijn bank - de lijst met scheldwoorden lag klaar - leerde mij hoe de vork echt aan de steel zit. De meeste financiële instellingen zijn inderdaad niet echt gelukkig met het kostenplaatje dat deze 'vrije' tankkaarten voor hen meebrengen. Sommige stoppen inderdaad met de dienst. Andere, zoals Fortis, zoeken nog naar een oplossing, maar bij hen is er voorlopig nog geen reden tot paniek.
Op termijn ziet het er dus niet goed uit, maar dat is nog wat anders dan de flagrante leugen die OCTA+ de wereld in stuurt. Als dit niet onder bedrieglijke of toch zeker misleidende reclame valt, dan weet ik het niet meer.
"I love the smell of diesel in the morning", maar deze brief stinkt naar kwaad opzet. Hij valt in de bus op de dag dat de tankkaart zogezegd vervalt, toevallig wanneer de meeste banken gesloten zijn. Een mail of sms volstaan om een 'ingevuld inschrijvingsformulier' aan te vragen.
Ik zou zeggen: bel massaal naar 02/255.21.03 om een aanvraagformulier, en stuur dat nadien ongefrankeerd en verzwaard met een klinker of vier anoniem terug naar OCTA+, ter attentie van Vincent Declerck.
Zelf zal ik al maar beginnen uitkijken naar een alternatief. Ik denk aan een combinatie van LukOil en DKV. De Rus is de goedkoopste op veel plekken waar we dagelijks langs rijden, den Duits staat voor het gemak in het buitenland, waar je er ook wegentol en zo mee kan betalen. Je hoort me hier ongetwijfeld later nog over.
Tot volgend jaar!
vervotte vs dewael
“We hebben een regering”, zo wordt beweerd. Ik ben daar nog niet zo zeker van.
Om te beginnen is “we” in deze nogal relatief. Zelfs wanneer ik me bij wijze van denkoefening tracht in te beelden dat ik “Belg” ben - hetgeen me alsmaar moeilijker valt -, kan ik niet anders dan ernstige twijfels hebben bij de vaudeville die wordt opgevoerd.
Postjesjagerij is troef, onder het mom van “streven naar stabiliteit”. Eerbaarheid is naar aloude traditie vooral bij de liberalen ver zoek. Patrick Dewael, de laatste tijd nochtans fel in opspraak gekomen en gecontesteerd vanuit zowat alle hoeken, wordt voor zijn onverzettelijkheid beloond met een toch niet echt onbetekenend postje als kamervoorzitter. Goed gezien, mannen! Niet echt het summum van discretie of bescheidenheid, maar ja, daar zal je de blauwe politieke klasse niet gauw op betrappen. Schaamrood zal je niet gauw op liberale wangen waarnemen.
Wat dat betreft zou ik Inge Vervotte bij deze graag een dikke knuffel geven. Respect! Ook Jo Vandeurzen trok (misschien zelfs iets te voorbarig) een passende conclusie door af te treden. Zelfs Yves Leterme hield uiteindelijk (zij het in zijn geval ruim te laat) de eer aan zichzelf. Zoals het goede christenen betaamt, allemaal.
Voor men mij hier van tsjevenpoeperij beticht (hetgeen me in het geval Vervotte niet eens een onaangenaam tijdverdrijf lijkt) wil ik meteen mijn eigen enthousiasme temperen met de bedenking dat ze met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid nu al aan het overwegen is hoe ze haar beslissing in juni reeds electoraal kan recupereren. Ik gun het haar eigenlijk van harte.
Overigens heb ik ook wel wat vertrouwen in haar opvolger, Steven Van Ackere. Deze vroegere straatgenoot van me blonk als kind al uit door slimmigheid en ik heb hem eerlijk gezegd ook de laatste jaren niet op noemenswaardige stommiteiten kunnen betrappen.
Nog een niet onbelangrijke vaststelling bij de samenstelling van de nieuwe federale regering: 7 Nederlandstalige en 7 Franstalige ministers, 2 Nederlandstalige en 5 Franstalige staatssecretarissen. De meerderheid in het parlement bestaat uit 41 Nederlandstalige + 53 Franstalige Kamerleden. Laten we het er bij wijze van understatement op houden dat het er niet zo goed uit ziet voor de communautaire dialoog en de staatshervorming die toch nogal wat soortgenoten wenselijk achten.
Nochtans kon de Vlaamse regering vandaag met gepaste trots verklaren dat Vlaanderen schuldenvrij is en zelfs een begrotingsoverschot kan voorleggen. België kijkt aan tegen een staatsschuld van 300 miljard en een tekort op de jaarrekening. Drukkingsmiddel bij uitstek toch? En als argument sterk genoeg om niet toe te geven aan Waalse chantage.
Zoals reeds eerder geopperd: solidariteit moet je verdienen.
Het belooft een leuke verkiezingscampagne te worden in de aanloop naar de zomer…
insecten eten
Andermaal in het (laatste) nieuws:"vanaf 2020 eten we insecten". Met daar dan zoals steeds een paar wansmakelijk klinkende suggesties bij die beelden oproepen zoals we die uit "Fear Factor" en dergelijke kennen. Als illustratie wordt meestal gekozen voor weinig drempelverlagende foto's van Chinezen die op een sprinkhaan knabbelen en van die dingen.
Onverantwoorde(lijke) journalistiek en sensatiezuchtige stemmingmakerij in mijn ogen. Want het is ondertussen wel stilaan duidelijk dat het hoog tijd wordt om echt alternatieven in de insectenrichting te gaan zoeken: de massale vleesconsumptie is allicht schadelijker voor het milieu dan alle autoverkeer samen.
Natuurlijk kan je bij een wandelbuffet niet ineens afkomen met een schoteltje mieren op een prikker of kevers met een dipsausje. De omslag moet geleidelijk gebeuren en kan in die zin perfect beginnen in de fastfoodsector.
Een hamburger waar pakweg tien percent rupsen in vermalen zit, een mexicano met onherkenbaar geplette wormpjes, een curryworst op basis van krekels... Zou het veel verschil maken met wat we nu frituurgewijs in onze darm proppen?
Laat maar komen, wat mij betreft, maar begin er een beetje discreet mee: wat niet weet, niet deert. Eens de gewoonte er is, kan geleidelijk het aandeel insecten verhoogd worden, tot we voor de lol bloemen met levende wesp en al tot ons nemen...
Misschien een ideetje om het menu voor oudejaar nog snel over een andere boeg te gooien.
Smakelijk.
haai eet man
Opschudding in het VRT-nieuws: in Australië is een man gedood door een haai.
En dan?
Om te beginnen noemen we de Ozzies niet voor niets onze ‘tegenvoeters’: verder weg van ons thuisfront raak je alleen in het spoor van Frank Dewinne en consoorten.
Verder ligt de dodentol op de Vlaamse wegen alleen al in deze feestweek hoger dan wat de familie van Jaws wereldwijd op jaarbasis aan slachtoffers maakt.
Overigens houden lijkbidders in Australië meer klanten over aan kwallen, slangen, spinnen en ander ongedierte.
Tenslotte: de haai was uiteindelijk gewoon bij hem thuis aan het fitnessen of cruisen toen. Hij bevond zich in elk geval in zijn eigen habitat. Wanneer hier bij mij thuis ineens een ongewenste vreemde rondhangt, trap ik hem ook het kot uit… bij gebrek aan een gebit dat de vergelijking met dat van Sharky kan doorstaan.
Jongens en meisjes van de openbare omroep: als je echt geen ander nieuws vindt in deze kerstkomkommertijd, zet Jan Becaus dan een kerstpotske op en hul Martine Tanghe in een sexySanta-doll of zo. Qua amusementswarrde zeker even veel waard…
kerstboodschap martens
Wilfried Martens - oertsjeef in hart en nieren, minder qua goede manieren – gaat nog voor Nieuwjaar het land redden.
De informatieopdracht die hem werd toevertrouwd, voorziet in het consulteren van politieke partijen en sociale partners om een beeld te krijgen van hoe de kaarten liggen en daarin een basis te vinden voor de politieke toekomst van het land.
Maar de universele kerstboodschap is aan Wiffie niet besteed. “Goede wil”, “vrede op aarde”, “nodig eens een eenzame uit”… allemaal stichtende woorden die de staatsman in de wind slaat.
Hij vertikt het namelijk om Vlaams Belang uit te nodigen. Cordon sanitaire, remember.
Nu heb ik weinig of geen sympathie voor het herdoopte Vlaams Blok, dat in mijn ogen de Vlaamse zaak meer schade berokkent dan goed doet. Maar het stinkt naar minachting voor het plebs wanneer je de grootste partij van Vlaanderen straal negeert wanneer het over de toekomst van het land gaat. Alsof de politiek nog niet genoeg aan geloofwaardigheid heeft ingeboet.
Hoe de neuk wil je dat brave burgers nog enig respect opbrengen voor ‘hun’ leiders, wanneer die er keer op keer in slagen zichzelf nòg sterker te profileren als machtsgeile postjesjagers? Sta je er dan stom van dat verzuring en populisme steeds sterker op het voorplan treden?
Respect moet je verdienen. En in die zin is de politieke klasse niet echt goed bezig. Wel integendeel.
hollanders en soulwaxmas
De vorige nacht werden we door de goede zielen van Pukkelpop uitgenodigd om een nachtje te frontstagen tijdens Soulwaxmas, waar de broertjes Dewaele een kerstfeestje pleegden. In hun zog een aantal bevriende boenkeboenkers die ervoor zorgden dat de oordoppen 10 uur lang onafgebroken op hun plaats bleven zitten. Geen seconde pauze werd ons gegund.
I’m getting too old for this shit, definitely…
Die muziek, dat gedreun, daar wen je aan, in die mate dat je er op de duur gewoon verdwaasd, bijna apatisch bijzit en alles over je heen laat gaan.
Maar zelfs dat wordt je niet gegund. Er is namelijk nog altijd de arrogante domheid der Hollander die de rust komt verstoren.
Tijdens het “2 Many DJ’s” onderdeel van de avond hadden de Dewaeles heel hun gevolg op het podium uitgenodigd voor een feestje. Sowieso al een irritant gebeuren waarbij iedereen zichzelf hét van hét vindt en op passende quasi nonchalante m’as tu vu wijze in de kijker tracht te komen. Hetgeen natuurlijk lukt.
Een deel van het overige plebs vindt het jammer dat zij niet tot de elite behoren, maar beseft hoe de vork aan de steel zit en doet gewoon verder zijn publieke ding.
Anderen laat het gewoon koud en laten hun eigen pret er niet door bederven.
En dan is er … de Hollander. Die probeert op zijn of haar eigen opdringere lawaaierige wijze de aandacht van een security-member te trekken. Zodra dit lukt, komt de onvermijdelijke drievuldigheid van vragen: wie zijn die mensen op het podium? Waarom mogen zij op de buhne? En kan jij ere niet voor zorgen dat ook er bij kan? Zes keer was het van dat, zes keer ging het om hollanders...
Ik ben echt niet bevooroordeeld. Twintig jaar frontstage-ervaring leverde een schat aan gelijkaardige confrontaties op. Eén rode draad: de lawaaierige Hollander (dat is een pleonasme, misschien zelfs een tautologie) staat steeds boven het gezond verstand waardoor de doorsnee toeschouwer zijn plaats kent.
Wat doen we ermee? Ik zou zeggen: ik ram eens een gat in de afsluitdijk, zodat de zeespiegel het grootste deel van het landoverstroomt. Vite fait, bien fait… Bij nader inzien niet zo’n goed idee. Dan vluchten ze namelijk allemaal onze kant op, want van de Duitsers moeten ze niet hebben. En ze terroriseren onze snelwegen nú al met hun sleurhutten.
Misschien beter gewoon zorgen dat in Keesbollia geen tickets worden verkocht voor evenementen hier bij ons.
Of een nieuwe sport invoeren: eenrichtingszwemmen, gewoon zo ver mogelijk, haaks op de kustlijn vertrekken...
kabinet paraplu
Wanneer het regent, neem dan voortaan een kabinet mee.
Want “kabinet” is deze dagen een ander synoniem voor “regenscherm”.
Vorige maand was er Patrick Dewael die in de schandaalsfeer rond de benoemingen bij de politie zijn handen krampachtig in onschuld poogde te wassen door alles op zijn kabinet af te schuiven.
Leterme verklaarde gisteren dat hijzelf noch zijn naaste omgeving enig contact met de rechterlijke macht had gehad in verband met de zaak rond het Fortis-arrest. Hiermee zegt Yves-die-het-dus-toch-niet-aankon eigenlijk dat hij een eenzame zielepoot zonder vrienden is.
Want de kabinetten, dat was toch het summum van dienstbetoon en vriendjespolitiek. Typevoorbeelden van ons-kent-ons en voortrekkerij.
Niets nog van dat alles, wanneer je de excellenties moet geloven.
Neenee, kabinetten zijn tegenwoordig duistere groepen die vanuit dikke bunkers, zonder enige voeling met hun minister, op eigen houtje en verantwoordelijkheid opereren.
Het lijkt wel alsof er nieuwe scheiding der machten aankomt: die tussen ministers en kabinetten.
Wie nodigt al die eenzame (ex?-)ministers uit met Kerstmis?
madness - one step beyond
Vorige maandag trok ik met “onze Chelle en “de Challe” naar Vorst Nationaal voor “Madness”, onze oude skahelden.
’t Werd een avondje plezant jeugdsentiment. De ene klassieker na de andere passeerde de revue. Jammer dat we voor zitplaatsen kozen. Ska vraagt duidelijk om beweging en werkt zelfs op lijven op leeftijd zodanig aanstekelijk, dat de jeuk ons tijdens de tweede bis teveel werd en we onze omzittenden in extremis toch nog op een authentieke Goovaerts-shuffle trakteerden.
Het geluid stond een streepje of twee te stil, Suggs is nog steeds geen zangwonder en de lichtcomputer crashte even voor het einde. Maar Madness speelt strak, vindt het duidelijk nog steeds leuk en verdient eigenlijk een veel jonger publiek dat helemààl uit de bol kan gaan.
“so if you've come in off the street
and you're begining to feel the heat
Well listen buster
you better start to move your feet
The the rockinest rock steady beat of madness
ONE STEP BEYOND!”
En dan nu voor de Wetstraat:
“Madness, madness, they call it madness
It's plain to see that is what they mean to me
Madness, madness, they call it gladness, ha-ha
I'm about to explain that someone is losing their brain
Hey, madness, madness, I call it gladness,
Propaganda ministers, I've a-got a heavy due
I'm gonna walk all over you
'Cause
Madness, madness, they call it madness
Well if this is madness, then I know I'm filled with gladness
It's gonna be rougher, tt's gonna be tougher,
And I won't be the one who's gonna suffer
You are gonna be the one, a-you”
- en ja, ik weet dat dit oorspronkelijk van Prince Buster is, vitters -
jef hoeybergs
Jef Hoeybergs is een zielig mannetje. Werd nog maar eens bevestigd in “Volt”. Onbegrijpelijk dat de openbare omroep deze zelfverklaarde paus der plastische geldklopperij nog een forum geeft. We kennen hem nu toch al langer dan gisteren.
Al van voor hij zelf het woord had, was duidelijk dat hij alleen maar naar de Reyerslaan gekomen was om keet te schoppen.
Doodzwijgen die sukkel. Laat hem bij de commerciëlen publiciteit voeren voor zijn handel. Geen reclame bij de VRT.
snel in woluwe
Ik weet uit relatief betrouwbare bron dat onze lokale arm der wet zich gisteren van de sterkste kant liet zien.
In de vroege namiddag werd onze eigenste Lange Wagenstraat vereerd met een bezoek van de anonieme flitsmobiel. Een uur lang kreeg de dienstdoende pakkevrouw tijd om enerzijds de nieuwe boekjes tot de laatste letter uit te lezen en anderzijds tot het besef te komen dat ze daar eigenlijk op onverantwoord nietsnuttige wijze belastinggeld zat te kosten.
Op dat moment van de dag is onze straat namelijk zo dood als Lien “Sofie” Van De Kelder in Thuis. Ik hoop dat het verwerken van de vastgestelde snelheidsovertredingen niet tot een al te grote toename van de werkdruk binnen het korps heeft geleid.
Tip van de dag: kom in ’t vervolg een uurtje of vier later. Breng wel een zonnebril mee, want de flitser zou wel eens stroboscoop-allures kunnen krijgen.
Van ’t zelfde laken… nòg een broek.
Het “u rijdt XXX km/u”-speeltje is blijkbaar aan een Ronde van Woluwe begonnen. Vorige maand stond het tentoon in het Tiendeschuurveld. Heel uitdagend: ik heb menigeen vanop de hoek van de straat weten optrekken om te kijken hoe snel hij wel kon tegen dat hij de gadget bereikt had.
Daar is op de nieuwe positie in de Van Damstraat geen sprake meer van. Het toestel staat zo kort bij het kruispunt met de Woluwelaan, dat je met de beste wil van de wereld niet boven de vijftig per uur raakt. Ik vermoed dat zelfs Lewis Hamilton er last mee zou hebben.
Lijkt lachwekkend, maar is eigenlijk een gemiste kans. De twee voorbeelden die ik hier aanhaal, zullen er allicht toe leiden dat de statistieken uitwijzen dat er geen probleem is : “de maximumsnelheid wordt in het algemeen goed gerespecteerd.”
Is dit een geval van foute inschatting, of is er meer aan de hand? Ik bedoel: wanneer je met goede cijfers kan uitpakken, is er geen sprake van enige noodzaak om één en ander aan te pakken. En dus kan de bestuursmeerderheid op zijn luie achterste blijven zitten.
Goed geprobeerd.
bert anciaux
Bert Anciaux krijgt weer een hoop kritiek over zich. Men verwijt hem eigenbelang, postjesjagerij, zakdraaierij en dies meer.
En terecht. Het lijkt soms of hij zichzelf een gave gods vindt voor de mensheid, of tenminste dat Vlaanderen in zijn ogen niet zonder hem kan. Heel irritant soms, op het arrogante, zelfs pretentieuze, af.
En toch begrijp ik hem… een beetje.
Ik kan mezelf voor een stuk in zijn situatie herkennen.
Ook uw dierbare had het goed voor met de mensheid, dacht in die zin al eens iets dieper na over de dingen, kwam tot bepaalde inzichten, raakte overtuigd van de bewerkelijkheid van de maatschappij, ontwikkelde een zin voor verantwoordelijkheid, wou die omzetten in een engagement, ging op zoek naar een kanaal om zijn ei kwijt te raken, dacht hiervoor in de politiek terecht te kunnen… en kwam tot de pijnlijke en frustrerende vaststelling dat hij zich in geen enkele politieke partij echt goed voelt.
Wanneer je, zoals ik, nooit echt zelf van de politieke macht hebt kunnen proeven, is het relatief makkelijk om je daarbij neer te leggen en een andere uitlaatklep te zoeken. Voor mij is de “blogosfeer” een mooie kans. Ik heb altijd graag geschreven en kan hier relatief vrijblijvend en compromisloos mijn gaan gaan.
Anciaux, echter, is een politiek beest (al zal hij die omschrijving niet appreciëren). Hij kreeg het met de paplepel ingegeven. En hij heeft – na een half leven oppositie voeren – net iets te lang politieke macht gehad om dat nu zomaar te laten varen.
Bovendien is “links” en “Vlaams” niet evident in onze contreien. “Rechts-conservatief” lijkt bijna vanzelfsprekend. Moeilijk om je engagement een plaats te geven, in een land(sdeel) waar de sossen generaties lang niet de minste Vlaamse reflex hebben getoond, en klassiek Vlaams weinig progressieve ambitie ten toon spreidt.
Dus, Bert, bezint eer ge (her)begint. Je geloofwaardigheid heeft een flinke knauw gekregen. Dat ik van jou was, ik zocht wat échte Vlaams-progressieven bij mekaar om samen nu eens écht links-Vlaams op de kaart te zetten als serieuze drukkingsgroep.
Al vrees ik dat je écht bezoedeld bent en dat puur vrijwillig engagement niet meer aan jou besteed is. Enige bescheidenheid zou je nochtans sieren.
bob dylan
Beter laat dan veel te vroeg.
Ik heb eindelijk Bob Dylan leren kennen.
Niet dat die zomaar “out of the blue” uit de lucht kwam gevallen. Maar ik had er eigenlijk niks van in mijn platenkast zitten, besefte ik een paar maand geleden toen ik op een verzamelcd-box stootte.
De aanbeveling van Jan Desmet van De Nieuwe Snaar indachtig, werd ome Bawb sedertdien regelmatig mijn convoyeur tijdens nachtelijke ritten. Vaak deed ook de “repeat”-knop dienst, want er is wat tijd, volharding en herkauwen nodig voor je (of ik, tenminste) de “feel” krijgt. We hebben het hier niet over (Junior-)Eurosong.
De echte klik kwam er vorige week, toen ik er googlegewijs de lyrics bijhaalde en nog eens op SongMeanings (www.songmeanings.net ) terechtkwam. Een interessante site – die ik een tijdje uit het oog verloren was – waar ook over songteksten gediscussieerd wordt.
Vanmiddag liet ik Dylan daar eens uitgebreid de revue passeren, en IK BEN VERKOCHT.
Er zit hier en daar Nobelprijsmateriaal tussen zijn pareltjes. Schaam op mij dat ik hier niet eerder werk van maakte. Laat ik het hierop houden, dat je zulke parels best niet te gauw voor te jonge zwijnen gooit.
northern exposure
Hier zit een gelukkig man aan z’n computer. Ik heb net naar “Northern Exposure” gekeken. “NExp” is een Amerikaanse tv-serie uit begin jaren negentig, ondertussen alweer confronterend lang geleden.
Voor de details in verband met de reeks verwijs ik naar Wikipedia of gewoon google. http://en.wikipedia.org/wiki/Northern_Exposure
Ik wil hier alleen iedereen aanraden om er ook (nog) eens naar te kijken. “NExp” is namelijk een ware verademing in deze tijd van flitsende halvesecondenshots waarvan je pijn aan je ogen krijgt. Trage televisie, op het ritme van het leven in Cicely, een (fictief) dorpje in Alaska waar de minste scheet vaak tot proporties van algemeen
belang wordt opgeblazen. Een fantastische soundtrack, een ware parade van houthakkershemden, diep gefilosofeer bij futiele incidenten en conflictjes. Daar een goede whisky bij en de rest kan me gestolen worden.
Ik zou mezelf voor de feestdagen wel eens een folieke durven veroorloven in de vorm van de volledige dvd-verzameling of zo. Dus, mocht je me binnenkort een tijdje niet horen, dan ben ik (vanuit mijn luie zetel) naar Alaska (aan het kijken). En geloof me: Sarah Palin is een smet op Alaska.
Overigens wil ik ook nog even de aandacht vestigen op de frisse verschijning van Maggie O’Connell, gespeeld door Janine Turner. Een leuk kopje en fantastische tieten. Waar je in de reeks overigens niks van te zien krijgt…
Viel ik toch nog even uit mijn rol, zeker…
Voor wie al even van de sfeer van de reeks wil proeven, bedt deze brave jongen hierna een plagertje in.
http://www.youtube.com/watch?v=bTaexm5TuKQ
En nog een ontroerendje om het zeker niet af te leren
rijexamen
In “Peeters en Pichal” op Radio1 werd bevestigd wat we eigenlijk toch allemaal al een beetje wisten: dat veel ervaren chauffeurs niet slagen wanneer ze onvoorbereid terug het theoretisch rijexamen moeten afleggen. Confronterend, weet ik uit ervaring: ik heb zelf al een paar keer een online-examen afgelegd, met wisselend succes. Of dat een ramp is, daar ben ik niet zo van overtuigd.
Ten eerste is het normaal dat details van ingestudeerde leerstof na verloop van (korte) tijd vervagen. Zolang de ‘geest’ van de materie maar beklijft, leiden ervaring en gezond verstand nadien de deelname aan het verkeer in goede banen.
Ten tweede kan je bedenkingen hebben bij een aantal zaken waarover in het examen vragen gesteld (kunnen) worden.
De inhoud van het EHBO-pak, bijvoorbeeld. Dat behoort tot de wettelijke uitrusting van een voertuig en wordt in principe enkel boven gehaald in noodgevallen. Wel, zorg ervoor dat die verzegeld zijn bij levering. Nodig gehad of vervaldatum voorbij? Vervangen. Klaar. Op die manier blijft ook alles steriel omdat er niet uit nieuwsgierigheid mee gerommeld wordt.
Bandenprofiel? Op de meeste banden zit tegenwoordig een maatpunt dat aangeeft wanneer ze ‘op’ zijn. Maak deze markering verplicht en je hoeft je niet meer af te vragen of het nu anderhalve of drie millimeter was.
Technische kennis? In tijden waarin zelfs een specialist op een computerdiagnose moet betrouwen om te bepalen wat er fout is met de motor?
Sta me toe hier bedenkingen bij te hebben.
Dit neemt niet weg dat ik iedereen wel kan aanraden om af en toe eens voor zichzelf te testen hoe het zit. Het kan de verkeersveiligheid alleen maar verhogen.
kennedytunnel
Op weg van en naar Terneuzen moest ik vandaag twee keer door de Kennedytunnel. “I hate that bitch!”
Er overvalt me telkens een beetje een russische roulettegevoel wanneer ik dat gat in duik. Een beetje terecht, toch? Zou er al ooit drie dagen na mekaar geen ongeval gebeurd zijn in die dodenval?
Op de heenweg stelde ik aangenaam verrast vast dat het er redelijk gedisciplineerd aan toe ging. Okee, 70 per uur is echt traag , maar blijkbaar hebben de routiniers onder de routiers (sorry voor de flauwe woordspeling) stilaan door dat hier geen cowboystreken horen. Dwaze manoeuvres bleven uit en ik kon opgelucht ademhalen toen ik heelhuids de andere kant had gehaald.
De terugreis door deze rollercoaster der Vlaamse autostrada’s leek aanvankelijk even vlot te zullen verlopen… tot een oen van een Hollander - met een ADR tankoplegger, nota bene - het op het diepste punt van de tunnel niet snel genoeg vond gaan en doodgemoedereerd naar de derde rijstrook uitweek. Ik kwam er met de schrik vanaf en er werd nadien op de radio geen calamiteit gemeld. Allicht liep het deze keer dus goed af, maar voor hetzelfde geld was dit een ramp voor de boekskes geworden.
Okee, dit was dus een typisch geval van een alleenstaande idioot die de regels (o.a. zo’n kleine honderd 70km LEDs op de matrixborden) aan zijn laars lapt. Maar zo zal het meestal wel gebeuren en dus is het des te onbegrijpelijker dat hier niet meer maatregelen worden genomen om de “truckdruk” te verminderen. De Liefkenshoektunnel gratis maken, bijvoorbeeld, of een stuk goedkoper. Qua economische kost en menselijk leed toch no eens overwegen, heren. Misschien moeten we de verantwoordelijke beleidsmakers eens een week lang tien keer per dag door deze monstertunnel laten rijden.
Niet overtuigd? Ga eens kijken op "Zulanews" http://www.zulanews.com/view_article.php?aid=426
bettina geysen
Wie dacht dat Bettina Geysen zich een tijdje gedeisd zou houden nadat ze (a) ontslag nam / moest nemen als voorzitster van Vl.Pro naar aanleiding van (b) geruchten over gesjoemel met onkostennota’s, heeft deze dame lichtjes fout ingeschat.
Een normaal mens kiest op zulk moment voor enige discretie. Grote schoonmaak in huis en hoofd en er even tussenuit tot de storm rond zijn of haar persoontje is gaan liggen.
Niet zo met Bettina! Zij geeft er nog een lap bij door eventjes hoog van de toren te schreeuwen dat haar een schandalig, mensonterend onrecht is aangedaan: ze mag van de VRT niet meedoen aan het Groot Dictee der Nederlandse Taal. In plaats van thuis voor de buis mee te doen zoals menig taalamateur en niet teveel tamtam te verkopen, eist mevrouw Geysen haar plaats op tussen de ‘prominente Vlamingen’, alsof er niks aan de hand is.
Misschien is haar spelling in orde, maar met de woordenschat heeft ze duidelijk meer last. Wie brengt haar aan het verstand dat “prominent” heel even niet van toepassing is op “celebrities” die net van hun voetstuk zijn gedonderd? Of dacht ze de rest van haar dagen te kunnen teren op dat enige dubieuze politieke statement dat ze ooit maakte door met een hoofddoek om haar nieuwjaarstoespraak te beginnen?
Bescheidenheid siert de mens, is me altijd geleerd. Van vàlse bescheidenheid kan je Bettinake alvast niet betichten.
E19
Ik geef niet af.
Ook met de naleving van het ‘gewone’ inhaalverbod voor vrachtwagens is het slecht gesteld. Hoe zat het weer? Op wegen met slechts twee rijstroken per rijrichting is het in principe verboden inhalen voor vrachtwagens… tenzij er uitzonderingen van kracht zijn. Die uitzonderingen worden aangegeven door het domste bord uit onze vaderlandse verkeersgeschiedenis, zeker omdat er ook nog eens uitzonderingen op de uitzondering bestaan.
Onbegrijpelijk voor buitenlandse chauffeurs, die nergens elders in Europa met zulke bespottelijke regeling te maken krijgen. Maar kom, genoeg gezaagd hierover. Je zou bijna gaan hopen dat er eens een halfdozijn verkoolde lijken uit een crash moeten worden gehaald.
In verband met de E19 tussen Antwerpen en Nederland zit me nog iets anders dwars. Iemand van de verkeerspolitie beweerde in Humo dat, mochten truckers de verplichte onderlinge afstand van 50 meter respecteren, de capaciteit van de snelweg te klein zou zijn. Ik denk dat hij die agent gelijk heeft.
Duizenden zware vrachtwagens per dag gebruiken die autostrade voor hun transit door ons land of op weg van en naar de Antwerpse haven. Daar komt gegarandeerd de eerste tientallen jaren geen verandering in. Integendeel.
Wordt het niet stilaan tijd om het hele traject te verbreden naar twee keer drie rijstroken? De ruimte is er, de middenberm is zo te zien zelfs met die bedoeling superbreed aangelegd.
Waar de neuk wacht men op? Geld? Lees dan mijn vorige post nog eens.
inhaalverbod bij neerslag
Meer van hetzelfde. Maar ja, ik ben geen loodgieter of kernfysicus, en dus blijf ik als een goede schoenmaker nog even bij mijn leest. “Ego sum chauffeur”, en in die hoedanigheid - tijd zat onderweg - denk ik ook al eens over de dingen na. “Ervaringsdeskundig” klinkt misschien pretentieus, maar de “echte” deskundigen zouden beter eens wat meer oor hebben voor geluiden die van het front zelf komen. Of ben ik nu weer een populist?
Het kan alleen maar aan slechte wil, onbenul of onbekwaamheid liggen dat een aantal verkeerswetten niet gehandhaafd wordt.
Zoals gisteravond. Ik moest naar Hilversum wat materiaal gaan halen. ’t Was slecht weer en dus zat de ring rond (alhoewel, “rond”?) Antwerpen vast door ongevallen met vrachtwagens. Surprise!! Ik vertrok dus pas nadat ik op www.verkeerscentrum.be webcamgewijs had vastgesteld dat de file was opgelost.
Ergernis werd andermaal mijn deel.
Sedert enige tijd bestaat er bij neerslag een algemeen inhaalverbod voor zware vrachtwagens. Nu dacht ik toch wel in al mijn naïviteit dat dit zou geweten zijn bij onze vrienden truckers... Niet dus.
Ik heb ze geteld, de inbreuken. Tussen Antwerpen –Noord en de grens bij Meer zag ik 28 (ja, achtentwintig) opleggers die in de fout gingen. Meestal waren het – niet echt verrassend - buitenlandse koeltransporteurs. Het negeren van een inhaalverbod is als overtreding van de derde graad 150 euro waard. Maak zelf de rekening en stel met mij vast dat een flik hier toch probleemloos zijn eigen kostprijs mee kan opbrengen.
snelheidsboete
Trajectcontrole, waarover ik het in mijn vorige bijdrage had, vraagt natuurlijk om handhaving. Sensibiliseren en zo is leuk, maar kost vooral geld en haalt weinig uit. De gemiddelde burgerzin van de gemiddelde Belg, zelfs Vlaming krijg je vooral gestimuleerd langs zijn portemonnee.
40.000 onbestrafte overtredingen in de Reyerstunnel, burgemeesters die bijna trots verkondigen dat hun flitsers pas vanaf 70 of meer werken, permanente onderbemanning,… niks nieuws onder de zon.
En veel beterschap zit er niet in. Of Van Deurzen ooit zijn voorstel van een centrale incassodienst gaat verkocht krijgen over de taalgrens…? Of verkeersbeleid ooit een volledig regionale bevoegdheid wordt…? Ik ben niet echt optimistisch.
In afwachting het verhaal van een snelheidsboete uit eigen huis.
Op 18 november verwittigde onze Ambiorix me dat hij een niet mis te verstane flits had opgemerkt op de terugweg van Nederland. Hij was na een half land filefrustratie nét iets minder lief voor het gaspedaal geweest en de snelheidsmeter zat rond de 145.
OK: te snel, milieu-onvriendelijk, gevaarlijk,… Weten we allemaal, maar het zijn in ons geval echt uitzonderingen op onze regel en we dragen hiervan bijna met graagte de gevolgen.
Vandaag in de bus: AANVANKELIJK PROCES-VERBAAL AN.98.F5.448200/2008 dd.25-11-2008.
Maximum: 120
Gemeten: 139
Gecorrigeerd: 130
Onderaan: “In de komende dagen zal u een tweede schrijven toegestuurd worden met een uitnodiging…. 50 euro tralaletralala…”
Dus: 2 keer 48 cent verzendkosten, een hoop papier en een kapitaal aan werkuren.
Bij onze noorderburen hangen ze er minder kak aan. Bij eerste kennisgeving vanwege het CJIB: betalen! Betwisten kan, maar dat zien we later dan wel. Vanaf de eerste herinnering verhoogt de prijs. Niet-betaling houdt het risico in om van de weg geplukt te worden telkens je in Nederland komt.
Naar verluidt wordt er weinig betwist in Keesbollia. Efficiënt, vlot, weinig arbeidsintensief. Ook hier zou slechts door een handvol betweterige principiële aso’s gecontesteerd worden. Jan Modaal geeft ootmoedig toe dat hij de spelregels overtrad. Pech. Volgende keer trager of meer geluk. Play some, lose some.
Een vrijwillige belasting, waarvan wie zich aan het verkeersreglement houdt, vrijgesteld is. Handig voor de staatskist, toch.
Maar ja, om hier de wetgeving in die zin aan te passen, daar zal meer dan 5 minuten politieke moed voor nodig zijn, vrees ik.
trajectcontrole
Een goede klant van mijn koeriersprojectje (www.gocaps.biz) zit in Sint-Pieters-Leeuw, aan de foute kant van de hoofdstad. Dat betekent dat ik een paar keer per week noodgedwongen mijn bijdrage lever aan het fileprobleem op de Brusselse ring.
Ik heb al meermaals verklaard dat de oplossing van het mobiliteitsprobleem geen of/of, maar een en/en verhaal is. Maar één ingreep die mijns inziens een serieuze verbetering kan opleveren, is “trajectcontrole”. 
In Nederland bestaat deze manier van snelheidscontrole al een tijdje, onder andere op een deel van de ring om Utrecht. Heel simpel: de gemiddelde snelheid van een voertuig tussen punt A en B wordt gemeten. Zit je boven het maximaal toegelatene, dan hang je en valt binnen een week of twee een paarsgerande brief van het Centraal Justitieel IncassoBureau in je bus. Boete te betalen, zelfs bij betwisting, kan zelfs langs een Belgische bankrekening.
Kern van de zaak is, dat op het ringdeel waar die trajectcontrole wordt gehouden, het verkeer meestal vlot verloopt. Iedereen legt zich neer bij de situatie, blijft netjes een soort van blokrijden, zonder optrekken en nerveus geweef. “Go with the flow”.
Moet perfect werkbaar zijn op de Brusselse ring. Om de paar honderd meter een poort boven de snelweg. Met daarop - afhankelijk van de plaats – bewegwijzering, variabele maximumsnelheidsindicatie, webcams, meetsapparatuur en flitsgerief. Niks geen tolerantie, want die lekt toch uit en dan is heel het opzet om zeep.
Niet alleenzaligmakend misschien, maar wel de kans om meerdere vliegen in één klap te slaan:
a/ minder file
b/ minder economische schade
c/ verhoogde verkeersveiligheid
d/ minder fijnstofuitstoot
e/ duidelijker signalisatie
f/ betere doorstroming
Werkt echt, ook elders in de wereld, maar daar moeten meestal geen half dozijn administraties hun zeg hebben.
Misschien meteen ook een kans om iets te doen aan de ronduit achterlijke toestand van de bewegwijzering langs onze wegen.
