Gisterennacht gehoord op de Nederlandse radio:
“Televisiekijkers blijken massaal weg te zappen zodra een programma over de Europese verkiezingen gaat. Dat heeft de Stichting Kijkonderzoek gemeld. Bij een onderwerp over de Europese verkiezingen in het NOS-journaal haken 200.000 tot 300.000 kijkers binnen een minuut af. Alleen al het tonen van de Europese vlag leidt tot een abrupte afname van het aantal kijkers. Bij rubrieken als Netwerk en Nova is de trend ook te zien. En de uitzending van Pauw en Witteman met EU-lijsttrekkers was de slechtst gewaardeerde in drie seizoenen.”
Ik heb zo een licht vermoeden dat een gelijkaardig onderzoek bij ons een gelijkaardig resultaat zou opleveren.
De eurogeilaards onder de politici zullen allicht weer met veel klem en mooie woorden het tegendeel beweren, maar mij lijkt het tijd dat de ivoren toren van hun zelfverklaarde gelijk door middel van een vakkundig aangebrachte explosievengordel onderuit wordt gehaald. Zodat ze eindelijk – met een harde smak – terug met beide voeten op grond en tussen het gepeupel worden gesmeten.
De cijfers van het kijkonderzoek tonen aan dat Europa voor een massa mensen een ver-van-mijn-bed-show blijft. Ligt dit aan het Europese verhaal of de manier waarop het gebracht wordt?
Ik denk dat de waarheid ergens in het midden ligt. In elk geval lopen de mensen duidelijk niet warm voor het Europa van regelneverij en overdreven vrije markt, dat mijlenver van de mensen af staat en alleen maar als opdringerig wordt ervaren. Naar mijn bescheiden mening maakt de boodschap van een sociaal Europa, dat mens en werk en welzijn hoger acht dan marktindexen en aandeelhouders en streefcijfers, een stuk meer kans.
